آب بند بودن ( نفوذ ناپذيري ) بتن عبارت است از مقاومت بتن در برابر هرگونه عامل خارجي كه

به سطح بتن حمله ميكند و ممكن است به داخل آن نفوذ كند. مثل آب ، هوا ، گازهاي خارجي

اعم از خورنده و غير خورنده ، مواد شيميايي با Ph بالا يا پايين و ... . بتن آب بند عاري از ترك

 خوردگي هاي سطحي ، لوله هاي موئينه در داخل به ميزان كم يا صفر و داراي خلل و فرج ناچيزي مي باشد

كه نفوذ هر گونه عامل خارجي به بتن را به حداقل رسانده و يا ناممكن ساخته و به اصطلاح بتن آب بند مي

شود.

 

برای آب بندی یک سازه بتنی باید 2 کار اساسی صورت بگیرد:

 

1-آب بندی خود بتن توسط بتن مناسب

2-آب بندی درزهای بتن توسط واتراستاپ و باید هر دو صورت برقرار باشد.

 

اصول آب بندی بتن:

اصلاح منحنی دانه بندی و کنترل میزان فیلر بتن یعنی FILLER  بیشتری نسبت به سایر مواد داشته باشد و تغییرنسبت مصالح درشت به ریز(در بتن های معمولی شن بیشتر است ولی در اینجا  نسبتها برابر باید باشد.

در قسمتهای بعدی نسبت آب به سیمان حداقل است،از دیگر عوامل موثر ویبره ی مناسب است و برای افزایش ضریب اطمینان لزوما همه بتن ها نیاز به افزودنی ندارند البته اگرخوب اجرا شود.

 

اصول آب بندی درزها:

1- واتر استاپ

2- درزگیر که به عنوان مکمل استفاده می شود نه به عنوان جایگزین.

کاربرد واتراستاپ ها برای آب بندی درزهای اجرایی و درزهای انبساط در سازه های بتنی آبی استفاده می شود.

اهمیت واتر استاپ ها را در سازه های آبی می توان به مانند بادبند ها در سازه ها عنوان نمود.

WATER STOP طول مسیر جریان و حرکت آب را طولانی می کند تا آب نتواند نشت کند. ضخامت بتن بر اساس میزان نفوذ پذیری از آن جهت اهمیت دارد که اگر ضخامتش بیشتر از میزان نفوذ پذیری آب باشد تا آب از آن عبور نکند.

یکی از نکات در طراحی عرض واتر استاپ این موضوع است که عمق نفوذ بیشتر از یک دور رفت و برگشت باشد.

[ ]
+ نوشته شده در ساعت14:5 توسط مجید مقیسه ( مغیثی )